
Ból po wysiłku fizycznym czy urazie to naturalna reakcja organizmu na przeciążenie tkanek, która zwykle nie wzbudza niepokoju. Jeśli jednak objawy nie słabną wraz z upływem czasu, mogą mieć poważniejszą przyczynę. Jak odróżnić „zwykły” ból od dolegliwości wywołanych przez chorobę?
Kiedy ból może być sygnałem chorobowym?
Ból związany z przeciążeniem tkanek ma zwykle charakter ostry i pojawia się w odpowiedzi na konkretny bodziec, np. intensywny trening, dźwiganie czy nagłe skręcenie stawu. W miarę regeneracji tkanek jego intensywność stopniowo słabnie i ustępuje całkowicie w ciągu maksymalnie 12. tygodni.
Niestety czasami objaw ten pojawia się w wyniku poważniejszych dolegliwości. Niepokój powinien wzbudzić ból, który:
· utrzymuje się mimo odpoczynku i ograniczenia obciążenia,
· jego natężenie nie spada lub rośnie z czasem,
· pojawia się w nocy lub w spoczynku,
· rozlewa się lub promieniuje w inne obszary ciała,
· towarzyszą mu objawy neurologiczne, np. drętwienie, osłabienie siły mięśniowej[1].
Jakie choroby mogą wywołać przewlekły ból?
Do najczęstszych przyczyn długotrwałego bólu należą przewlekłe schorzenia układu ruchu, takie jak zmiany zwyrodnieniowe stawów, zapalenia ścięgien, przyczepów mięśniowych czy kręgosłupa. Często jest on wtedy dobrze zlokalizowany, choć może być odczuwany w innym miejscu niż zmiany chorobowe – zwłaszcza w przypadku schorzeń kręgosłupa.
Inaczej dają o sobie znać bóle o podłożu neuropatycznym, spowodowane przez uszkodzenia lub podrażnienia nerwów. Są opisywane jako palące, kłujące lub przeszywające, występują niezależnie od ruchu i często są rozlane na większe obszary ciała.
Ból może wynikać też m.in. z nowotworów czy chorób zapalnych o charakterze ogólnoustrojowym. Dlatego, jeśli objaw ten utrzymuje się niepokojąco długo lub zmienia swój charakter, warto skonsultować go z lekarzem.
Jak leczyć ostry ból?
W leczeniu bólu o charakterze ostrym wykorzystuje się preparaty dostępne bez recepty, najczęściej z grupy NLPZ, czyli niesteroidowych leków przeciwzapalnych, takich jak deksketoprofen. Ich działanie opiera się na hamowaniu enzymów cyklooksygenazy, które odpowiadają za syntezę prostaglandyn – związków nasilających i podtrzymujących stan zapalny oraz towarzyszący mu ból, obrzęk czy zaczerwienienie. Zmniejszenie ich wytwarzania może więc prowadzić do redukcji odczuwanych objawów.
Deksketoprofen to lek przeciwbólowy stosowany w łagodzeniu dolegliwości o natężeniu lekkim do umiarkowanego, który charakteryzuje się szybkim początkiem działania. Pierwsze efekty bywają odczuwane już w ciągu 30. minut od podania. Ponieważ wykazuje on nikłe ryzyko skutków ubocznych, może być przyjmowany na pusty żołądek, co jeszcze przyspiesza jego początek działania.
Co istotne, deksketoprofen wpływa także na przewodzenie bodźców bólowych. Tym samym zmniejsza ryzyko przekształcenia bólu ostrego w przewlekły, co może przyczynić się do szybszej redukcji odczuwanych dolegliwości[2].
Ból przeciążeniowy zwykle ustępuje stopniowo w ciągu kilku tygodni, a jeżeli tak się nie dzieje, źródłem problemu może nie być przemęczenie tkanek. Dlatego nie warto go lekceważyć – szybka diagnoza pozwala na sprawne wprowadzenie odpowiedniego leczenia, a tym samym skuteczne złagodzenie bólu.
[1] Tuszyński P. K. (red.), Ból z perspektywy farmaceuty, Wydawnictwo Farmaceutyczne, Kraków 2019.
[2]Woroń, J. (2020). Dlaczego w bólu ostrym należy rozważyć zastosowanie deksketoprofenu? Forum Medycyny Rodzinnej, 14(2): 51-56.
Artykuł Sponsorowany