SLA (stwardnienie zanikowe boczne) – jak rozpoznać pierwsze objawy?

Umów Wizytę

SLA (stwardnienie zanikowe boczne) – jak rozpoznać pierwsze objawy?

Marzec 3, 2020
Postać nieżyjącego już, wybitnego fizyka, Stephena Hawkinga, jest znana wszystkim. Nie każdy jednak wie, że cierpiał on na stwardnienie zanikowe boczne. Jest to schorzenie, które praktycznie uniemożliwia samodzielną egzystencję człowieka i czyni go zależnym od innych osób. Choroba ta, polegająca na porażeniu neuronów ruchowych, została u niego zdiagnozowana w wieku 21 lat. Następnie rozwijała się i postępowała przez 55 lat, stopniowo upośledzając funkcje wszystkich mięśni ciała, aż w końcu nieuchronnie doprowadziła do śmierci naukowca.

Na czym polega stwardnienie zanikowe boczne?

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS, choroba Lou Gehriga, choroba Charcota, choroba neuronu ruchowego) polega na porażeniu obwodowych włókien nerwowych, które odpowiadają za funkcje ruchowe mięśni oraz neuronów, znajdujących się w mózgu, odpowiedzialnych za poruszanie się. Stopniowo doprowadza do upośledzenia pracy mięśni i niedowładu wszystkich części ciała.

Pierwsze symptomy SLA

Stwardnienie zanikowe boczne rozwija się stopniowo. W początkowym stadium choroby obserwuje się niewielkie trudności z koordynacją i wykonywaniem precyzyjnych ruchów palcami dłoni, np. podczas zapinania guzików. Częściej zdarzają się również przypadki upuszczenia jakiegoś przedmiotu. Dochodzi także do sztywnienia i braku kontroli nad mięśniami nóg – chory często potyka się i przewraca na równym terenie. W wyniku uszkodzenia obwodowych włókien nerwowych dochodzi do przykurczu i drżenia mięśni, z początku jedynie w obrębie dłoni.

Inne objawy choroby

W miarę upływu czasu obserwuje się osłabienie działania wszystkich mięśni i problemy z ich kontrolowaniem. Występują częściowe zaniki mięśni ramion i nóg, szczególnie w obrębie obręczy barkowej – ramion, łopatek i obojczyków. Pojawia się niedowład rąk, a następnie całych kończyn. Po pewnym czasie dolegliwości te narastają i pogłębiają się, aż w końcu chory nie może wykonać żadnej czynności samodzielnie. Kiedy porażenie obejmie wszystkie mięśnie, w tym głowy i szyi (mięśni języka, mimicznych, mięśniówki przełyku), pojawiają się trudności z utrzymaniem głowy, mówieniem, przeżuwaniem i połykaniem. W ostatniej fazie choroby dochodzi do porażenia mięśni międzyżebrowych i przepony, doprowadzając do niewydolności oddechowej i śmierci.

SLA – opieka nad chorym

Niestety, w większości przypadków przyczyny choroby nie są znane, nie wynaleziono również na nią skutecznego leku. Opieka polega głównie na utrzymaniu chorego w dobrej kondycji fizycznej. Badania wykazały, że regularne ćwiczenia wydłużają długość życia osób chorych na SLA. Bardzo ważne jest również stosowanie dobrze zbilansowanej, wysokoenergetycznej i wysokobiałkowej diety, która powinna dostarczyć wszystkich niezbędnych składników odżywczych, witamin i minerałów, wspomagających pracę mięśni osób cierpiących na SLA. Więcej ciekawych informacji znaleźć można w innej publikacji: „5 kluczowych zalet żywności specjalnego przeznaczenia medycznego”.

Chociaż SLA jest chorobą nieuleczalną, dzięki właściwej opiece nad chorym można łagodzić i spowalniać jej objawy.

Znajdź nas

Przychodnia PRAMED Sp. z o.o.
aleja Wyzwolenia 7
70-552 Szczecin